"Skradziony skarb"

Ktoś zjadł moje serce

bez nadziei na powrót ; pochłonął .

Walczyłam , lecz wyrwał je z piersi .

Teraz została czernią ziejąca pustka za białymi żebrami .

Ktoś zjadł moje serce .

Obrzydliwa bestia przeżuwała powoli ,

a z brody i szponów ściekała jej szkarłatna krew.

Do dziś czuję zębiska jak igły

przebijające cenny organ .

Skomlałam i wyłam

rozpaczliwie zapychając ranę piaskiem .

Na próżno i tak to nic nie dało  .

Rozejrzałam się oczami , które zasnuły łzy .

Ledwo co widziałam , wszystko rozmyte .

Dookoła mnie śnieg .

Wyszłam ze starej piaskownicy , bez zaginionego skarbu .

Zaczęłam szukać w zimnej breji  jak obłąkana .

Do krwi zdzierając paznokcie na lodzie.

Znalazłam , lekko zamarznięty kamień ;

ale to nie szkodzi .

Zastąpi mi serce i już nikt mi go nie odbierze .

Znów będę mogła udawać człowieka .